Plantenreis – Mijn eerste keer

Mijn reiservaring

Vroeger werkte ik voor justitie, met mensen die delicten gepleegd hadden. Veel van die delicten waren drugs gerelateerd. Ik zag uitgemergelde lijfjes met wilde ogen. Mensen die wanhopig graag hun drugsgebruik wilde voortzetten, maar ook wisten dat het hun ondergang zou betekenen. Ik wilde ze zo graag helpen! En dat was moeilijk, vaak onmogelijk.

Middelen die iets deden met het bewustzijn en ik waren geen vrienden. Ik rookte niet, ik dronk nooit, ik lustte niet eens koffie. Drugs was de draak en ik de dappere ridder die haar bestreed.

Ik hield echter wel van reizen en leerde graag over andere culturen. En op een dag las ik iets over Ayahuasca, uit het Amazone gebied.

Ik zou dat natuurlijk nooit proberen, wist ik zeker. Maar er over lezen was wel boeiend. Sjamanen die spraken met voorouders, andere werelden die bezocht werden, heling van geestelijke wonden. Ik las dat het ook mogelijk was om het onder goede begeleiding in Nederland te proberen. Mooi niet, gevaarlijk, onverstandig en totaal niet nodig, vond ik.

Tot ik mijzelf volledig in het wit gekleed, want soms gebeurt dat zo, in een boerderij in het midden van het land aantrof. ‘Waar ben je mee bezig, gek!’dacht ik toen ik mijzelf daar zo aan een boerentafel zag zitten, luisterend naar wat er zou kunnen gebeuren. De anderen leken mij verbazingwekkend normaal. Ik had alternatieve types verwacht, randje gestoord. Maar deze mensen had ik net zo goed in de supermarkt tegen kunnen komen.

De ceremoniezaal was mooi en mysterieus. En ik, ik dronk voor het eerst Ayahuasca. En daar ging ik! Ik werd een wereld ingezogen die alle voorstelling te boven ging. Volledig van mijn sokken geblazen werd ik. Een feest van kleuren, vorm, emoties en muziek. Tijd bestond niet meer. Bestond ik zelf eigenlijk nog wel? Ik was de afgelopen tijd nogal wat opstandig geweest. Ik had liefdevol voor anderen gezorgd, maar zelf was ik schromelijk in de steek gelaten. Daarom was ik een beetje boos op de wereld. In plaats van nog meer te geven had ik een protserige Rolex voor mijzelf aangeschaft. ‘Zo!’, dacht ik,’ Lekker voor je, wereld, ik doe het niet meer!’ Mamma Aya, mijn onderbewustzijn of wie dan ook, liet mij lachend weten dat ik een engeltje was en dat het niet erg was dat te blijven. Daar gingen mijn voornemens. Ook leerde ik dat ik niet mijn hele leven het werk zou hoeven doen wat ik nu deed. Wat dan wel?

De dag erna liep ik als een blij ei dankbaar in een gure regenbui. Ik zag een man achter een computer in een saai gebouw en in gedachten vertelde ik hem dat hij een lief medemens was waar ik van hield. Ik zag het leven in de kale bomen, de meeuwen en ik voelde het in mijzelf. Wat was dit allemaal?

De weken erna was de reis voortdurend in mijn hoofd. Dit zou iedereen moeten proberen, geweldig, wat een ervaring. Maar met wie deel je zo iets?  En als ik mijn werk niet meer zou doen, welk werk dan wel? Na lang denken besloot ik dat laatste te vergeten. Ik kan niets anders, ik wilde niets anders. Maar de Ayahuasca was mij niet vergeten, ik leerde steeds meer over haar en vond het geweldig. Het koste tijd, (wat is tijd?) maar ze kreeg gelijk. Ik hoefde dat werk niet voor altijd te doen. Ik mocht blijven delen en het werd wat minder grimmig om me heen. En toen gingen er deuren voor mij open, en ik stapte er door.

Maak kennis met de meesterplanten: https://bezielen.nl/ayanana-innerlijke-reis/

Jacqueline Oranje

Ontmoet mijn website wallas in India

Soms vind ik het leuk om de mensen achter Bezielen naar voren te halen. Daarom vertel ik jullie graag iets over mijn ‘website wallas’ in India.   

Zoals sommigen misschien weten, breng ik graag tijd door in India. In het dagelijks leven voegen Indiërs vaak het woord ‘walla’ toe om aan te geven wat iemand doet. Bekende voorbeelden zijn de chai walla (theeverkoper, want thee is overal en altijd aanwezig in India) en de rickshaw walla (chauffeur van een riksja of tuk-tuk). Maar wist je dat er ook soda wallas en – in mijn geval – website wallas zijn?   

Mijn website wallas, Merijn en Vipul, ontmoette ik bijna een jaar geleden op het strand van Goa. Onze eerste meeting vond plaats voor mijn bamboe hut onder de palmbomen. Het klikte meteen, en hun verhaal sprak me enorm aan.   

Merijn (@nomadicmerijn) is Nederlander en woont al bijna vijf jaar in Goa. Hij heeft daar een webdesignbureau opgericht, More Impact LLP (@more.impact), met als doel jonge locals te begeleiden om ondernemende professionals te worden. Daarnaast ondersteunt hij lokale ondernemers bij het laten groeien van hun bedrijven, bijvoorbeeld via gratis adviezen en betaalbare websites.   

Vipul (@_vpul_22) sloot kort na de oprichting aan als designer en is inmiddels de ‘head designer’ van More Impact LLP. Hij ontwerpt en bouwt websites voor klanten in Goa, maar ook voor bedrijven uit Nederland en daarbuiten. Sinds een paar jaar is Vipul officieel businesspartner van het bureau, met 50% eigendom van de LLP. Samen runnen ze het bedrijf en nemen ze alle beslissingen gezamenlijk.   

We werken nu bijna een jaar samen, en ze ondersteunen me enorm bij het updaten en onderhouden van de Bezielen-website. Dit is echt een verademing na jaren van moeizame samenwerkingen met webdesigners van over de hele wereld. Vaak bleek de communicatie over onze Nederlandse website lastig, zeker als de webdesigners zelf geen Nederlands spraken.   

Merijn en Vipul maken hierin echt het verschil. Merijn weet mijn soms wat vage verzoeken 😉 helder te vertalen naar concrete acties in het Engels. Vipul is gewend geraakt aan het plaatsen van content in een taal die hij zelf niet spreekt. Ze gebruiken tools zoals Trello, een visueel projectmanagementsysteem waarmee ik mijn taken kan organiseren.   

Een onverwacht voordeel is het tijdsverschil. Als ik ’s avonds laat nog een dringende taak toevoeg aan Trello, kunnen Merijn en Vipul die in de vroege ochtend al oppakken – nog voordat wij hier in Nederland wakker worden.   

Ik kijk met plezier terug op onze eerste ontmoeting in korte broek en op slippers. Sindsdien werken we uitstekend samen, en Bezielen vaart daar wel bij!  

Schroom niet contact op te nemen met deze inspirerende ondernemers: 

More Impact LLP: moreimpact.in 

Instagram: @nomadicmerijn, @_vpul_22, @more.impact 

 

 

 

Informatiemiddag Gezondheidsreis & Spirituele reis India

Lees meer

Yoga in de gevangenis

Yoga voor mensen in de gevangenis. Het klinkt misschien wat vreemd, maar zo vreemd is het niet. Sinds kort ben ik aangesloten bij de organisatie Prison Yoga Project Nederland. Dit is een onderdeel van de wereldwijde organisatie Prison Yoga Project, begonnen in Amerika door James Fox en is gericht op het ondersteunen van gedetineerden middels trauma-sensitieve yoga en mindfulness met als doel het bevorderen van rehabilitatie. We richten ons met Prison Yoga expliciet op (ex-)gedetineerden opdat zij zich staande kunnen houden in hun directe omgeving en in de maatschappij. Onze speciaal getrainde yogadocenten hebben inmiddels vele trainingen verzorgd in verschillende gevangenissen in Nederland. Trauma-sensitieve yoga is een empirisch bewezen behandeling voor trauma en posttraumatische-stress-stoornis (PTSS). De meeste (ex-)gedetineerden hebben namelijk te maken met (de gevolgen van) trauma. Onverwerkt trauma en langdurige stress laten afdrukken in de hersenen en in het lichaam. Prison Yoga wordt toegepast in combinatie met andere interventies, om herstel van personen die aan trauma lijden te stimuleren en te ondersteunen. Het is een lichaamsgerichte interventie waarvan onder andere bekend is dat die gedetineerden helpt om op een meer constructieve manier om te gaan met lastige situaties, zoals spanningen, stress, impulsen en emoties zoals woede en verdriet.

Ik heb zelf enkele jaren mogen ervaren hoe het is om yogales te geven aan gedetineerden in gevangenissen. Ik heb zowel aan mannelijke gedetineerden als aan gevangenispersoneel yogalessen mogen geven. Tussen de deelnemende gedetineerden zaten ook mannen die een levenslange straf hadden. Door de prettige reacties van de deelnemers te horen, besefte ik weer eens de enorme waarde van yoga en wat voor goeds het met een mens kan doen. Een eenvoudige yoga-ademhalingstechniek kan iemand die vast zit al ruimte bieden om zich vrijer te voelen; vrij in het lichaam, vrij in het hoofd. Hoe mooi is het als je iemand die misschien nooit meer in de buitenwereld zal komen toch wat handvaten kan bieden om zijn binnenwereld wat aangenamer en draaglijker te maken.

Bij Prison Yoga Project Nederland zetten we ons in om yoga in nog meer gevangenissen in Nederland toegankelijk te maken, om nog meer mensen te laten profiteren van de positieve effecten van yoga en om diegenen die vast zitten toch een gevoel van vrijheid en ruimte te geven. Yoga is voor iedereen, dat moge duidelijk zijn. Of je nou jong bent of oud, ziek of gezond, achter tralies zit of vrij bent, een ieder kan yoga beoefenen en er wat aan hebben.

 

Janice Aliar, juli 2024

Voorzitter Sapna foundation

De roep van India

‘Wat bezielt je om elke keer naar dat apenland te gaan?’

‘India. You love it or you hate it.’ reageer ik met een grote glimlach. ‘And I love it!’

Voor sommigen is het een raadsel maar ik hou van India. Intussen ben ik meerdere keren geweest en diverse delen van het land gezien. Het is ook altijd opnieuw spannend want we kennen allemaal de verhalen over de beruchte Dehli-belly of andere ongeregeldheden. Maar iets maakt dat ik toch weer terug ga, wat is dat toch?

Ik herinner de cultuurshock in 2018 nog goed als ik middernacht op Airport New Dehli arriveer. De zware grijze smog als warm welkom die als een benauwde deken het ademen bemoeilijkt. De taxichauffeurs die een run nemen op westerse toeristen. Bedelaars, een beeld dat nooit zal wennen.

Eenmaal in de juiste bus volgt een lange reis richting de Himalaya naar een ashram om daar enkele weken te leven met de yogi’s. Door het groezelige raampje kijk ik die nacht mijn ogen uit naar het overweldigende straatbeeld in een arme stadswijk. Broodmagere straathonden die rondscharrelen op zoek naar eten. Gezinnen met kleine kinderen die op straat slapen. Troosteloze sombere armoede…

De zonsopkomst wekt de stad tot leven. In alle vroegte komen de bewoners in beweging op weg naar werk. Veelal blootsvoets, of met de fiets, scooter of riksja, volgeladen met de handel voor die dag. Het getoeter is oorverdovend. Koeien maken onverstoorbaar deel uit van het chaotische verkeer. Het is druk rondom de mannen die vanuit ketels kommetjes warme chai verkopen.

De weidsheid van het platteland brengt een volgende shock: bergen plastic afval in de berm langs de weg. ‘Hoe kan men zo omgaan met de prachtige natuur?’, is mijn eerste verontwaardigde reactie. Pas later als ik het land en de gewoontes beter leer kennen begrijp ik het beter. Tot enkele decennia terug werden etenswaren verpakt in krantenpapier of bananenbladeren wat naar buiten werd gegooid waarna de natuur het organische materiaal opruimde. Intussen is plastic het gangbare verpakkingsmateriaal maar de oude gewoonte om het buiten te dumpen is er nog, met onverteerbare hopen afval als gevolg. Gelukkig is er steeds meer bewustwording van het probleem en door de jaren heen zie ik minder afval langs de wegen.

Spel van de zintuigen

India is een land van tegenstellingen. Het is een beleving maar ook een uitdaging voor alle zintuigen. Het beeld van schrijnende armoede ten opzichte van schitterende rijkdom.

De vreemde geurmengeling van smerige rioleringslucht, bedwelmende wierook en de kruidige geur van Curry’s die heerlijk smaken.

Het oorverdovende getoeter in een drukke stad als Varanasi, maar ook de verstilling daar van de heilige Ganges. Stoffige grijsheid als achtergrond van een bonte mengeling van vrolijk gekleurde sari’s.

Het zijn juist deze tegenstellingen die erom vragen om onze westerse kijk op de wereld én comfort even los te laten om met open en nieuwsgierige blik het land, de mensen met alle rituelen tegemoet te treden. En al deze indrukken en het rumoer tegelijkertijd dwingt je soms om naar binnen te keren en de stilte en de rust in jezelf te vinden.

De spirituele reis met Bezielen in november 2023 was opnieuw een geweldige onderdompeling in de prachtige, kleurrijke en spirituele cultuur die het land rijk is. De pelgrimsstad Varanasi aan de heilige Ganges. Een Ayurvedische kuur in de Himalaya, het ashramleven in Hadaikan aan de voet van de heilige berg Kailas en nog veel meer. Een prachtige ervaring waar ik van elk moment heb genoten. Ook ben ik dankbaar voor alle mooie mensen en inspirerende leraren die ik heb mogen ontmoeten. En hoe gaaf is het om hier in Nederland als yogadocent met specialisatie Chakrapsychologie, coach en trainer, de opgedane kennis en inzichten te delen, anderen te inspireren en te begeleiden op hun pad.

Elke reis naar India raakt mij op een dieper niveau. Het werkt op een subtiele manier door tot het moment dat ik voel dat ik weer terug wil. De roep van India. En dan weet ik dat het weer tijd is om te gaan.

Maaike de With

Tekst en fotografie

Bezield op reis

We naderen nu bijna het laatste uur
van onze reis door India, ons groots avontuur
In korte tijd heel wat beleefd
wat ons heel wat te overdenken geeft

Het was allemaal niet gewoon
we moesten behoorlijk uit onze comfortzone
Geduld werd op de proef gesteld
bij loketten en menig vliegveld

Soms zonder Wifi of warm water
dingen die we uit moesten stellen tot later
Dan denk ik aan de treinreis door de nacht
en hoe we deze hebben doorgebracht

De boottocht op de Ganges, hoe dat voelde
wat er allemaal in de steegjes van Benares krioelde
Mensen, scooters, honden en de koeien
de apen al of niet met elkaar aan het stoeien

De busreis met weinig sanitaire stop
wat moesten we anders dus hielden het op
De dokters van Chileanaula maakten veel goed
hun vriendelijkheid gaf de „burger weer moed“

Was de panchakarma een onverdeeld genoegen?
of elke keer door de behandelingen ploegen?
De autoreis naar Haidakhan door de bergen
zou nu ook weer veel van ons uithoudingsvermogen vergen

Maar dan de ashram bij de Kailashberg
toch ook weer regels, stilte, oh wat erg
Wel de plek voor innerlijke rust
voor spirituele zoekers een ware lust
Bij de Gautam Ganges bijna droog
hoorbaar aanwezig in de bergen zo hoog

De autotocht naar Delhi terug
niet zoals bij ons, dus niet echt vlug
Steeds kilometers tellen, in een zit
verkeersregels? Bijna James Bondachtige rit

Bijkomen in het luxe Sunstar Hotel
een laat diner, maar het smaakte ons wel
Voor de liefhebbers nog een sightseeing tour
voor enkelen, de Delhi belly op de loer

En nu de Final Countdown
terug naar Nederland, voor de meesten Hometown
Natuurlijk lof voor onze reisleiding
voor hun geduld en bezielde toewijding
In elke reis, gaat er weleens iets mis,
vooral als dat door een land als India is

Evenwel na al dat hectisch gewoel
lijkt mij, voor een ieder een duidelijk voldaan gevoel

Echter zijn we nu spiritueel en fysiek geheald.
en wie of wat heeft ons Bezield?
Was deze reis ervoor om onze Ziel te verrijken?
dat zal de komende tijd, voor ieder van ons verschillend, moeten gaan blijken

 

door Pieter Martijn
Delhi, 17 november 2023

Voor meer kunstwerken van Pieter Martijn over de 18 daagse Spirituele reis India, klik hier

Duurzame zweethutceremonie

Lees meer

Moederschap en spiritualiteit

Lees meer

Spiritualiteit in India

Als je op zoek bent naar spiritualiteit, dan is India jouw land. Dit land heeft een eeuwenoude cultuur boordevol spirituele kennis. Sinds de corona pandemie ben ik recent pas weer in India geweest, waar ik normaal gesproken bijna jaarlijks naar India ging. Na een onderbreking van drie jaar was het weer even wennen om in de chaos en drukte van mijn lievelingsland te zijn. Ik ben naar één van mijn favoriete plekken gegaan, namelijk Rishikesh. Deze plek ligt aan de voet van de Himalaya, is omgeven door bergen, de heilige rivier Ganga stroomt er vredig doorheen en je hoort constant geluiden uit tempels waar gebeden wordt.

Het is moeilijk te omschrijven wat deze plek zo bijzonder maakt, maar in Rishikesh voel ik veel spirituele energie. Elke avond vindt er een aarti plaats (op verschillende plekken in Rishikesh), waar Ma Ganga vereerd wordt. Dit gebeurt al jaren dag in dag uit en elke keer weer als ik de aarti bijwoon, krijg ik kippenvel over mijn hele lichaam. Het blijft bijzonder om te zien hoe Ma Ganga gerespecteerd en vereerd wordt. En niet alleen in Rishikesh gebeurt dit; ook in steden als Haridwar en Varanasi vindt er elke avond een aarti plaats, dag in dag uit, jaar in jaar uit.

De verering van Hindoegoden is heel gebruikelijk in India en niet altijd gebeurt dat op de meest serene manier. Er zijn tempels waar je bijna je schoenen niet durft uit te doen, omdat de grond nat en vies is. Dan vraag ik me af waar het respect gebleven is, waarom de tempel niet op een waardige schone manier onderhouden kan worden. Maar evenzo zijn er ook tempels in India die prachtig, imposant en schoon zijn, waar je je heerlijk voelt als je er blootsvoets loopt en er uren zou kunnen doorbrengen, zittend op de tempelvloer en luisterend naar de mooie bhajans die gezongen worden. Wat een contrast in dit land en zo beleeft een ieder zijn of haar religie of spirituele ontwikkeling.

Wat me laatst opviel in Rishikesh waren de vele jongeren die selfies maken bij Ganga en het waarschijnlijk direct live uitzenden op Instagram of andere social media. Tegelijkertijd zie je sadhus in een eenvoudig kledingstuk op blote voeten en met lange dreadlocks bedelen om wat eten. Deze sadhus hebben verder geen bezit, zij hebben hun leven in dienst gesteld van hun God. Is er een goed of fout? Nee, wie ben ik om daarover te oordelen. De jongeren met hun selfies beleven spiritualiteit op hun manier en de sadhu beleeft het op zijn manier. Duidelijk is dat we allemaal zoekende zijn; op zoek naar antwoorden op levensvragen, op zoek naar het doel van het leven, of misschien gewoon op zoek naar rust en ontspanning. Ook ik ben zoekende en ben enkele jaren geleden naar Rishikesh gegaan om mijn Yoga Teacher Training daar te volgen.

Heb ik antwoorden gekregen? Weet ik niet. Wel heb ik veel geleerd over yoga en ben ik dichter bij mezelf gekomen. Ik heb mij spiritueel kunnen ontwikkelen en ben nog steeds dankbaar voor de kennis die ik heb mogen opdoen en de mooie tijd in Rishikesh. Ik ga dan ook heel graag telkens weer terug naar deze magische plek, waar zoveel rust en vrede heerst. Daar aan de oevers van Ma Ganga, daar kun je al je zorgen laten wegstromen en jezelf vullen met zuivere energie.

Janice Aliar

Boek ‘Het Yogische Pad’

Boek ‘Het Yogische Pad’

Dat yoga-beoefening kan zorgen voor meer flexibiliteit in het lichaam en ontspanning van de geest was al bekend, maar yoga biedt veel meer. Door toepassing van yoga-discipline kunnen wij zogenaamde welvaartsziekten als stress, burnout, hart-en vaatziekten en diabetes grotendeels voorkomen, maar ook bijdragen aan oplossingen van moderne wereldvraagstukken zoals verandering van de seizoenen, aantasting biodiversiteit, conflicten en meer.

Met zijn boek ‘Het Yogische Pad’ betoogt de Haagse yogadocent en leefstijladviseur Yograj Premacharya dat het middels toepassing van een yogische leefstijl in ons dagelijks leven mogelijk is om onze kansen op zogenaamde welvaartsziekten drastisch te minimaliseren. Eenmaal in dit proces van leefstijlverandering nemen wij vaak ook onze sociale leefomgeving mee en er ontstaan aanknopingspunten met de hedendaagse vraagstukken als klimaat, honger, conflict en vrede. Op deze manier kan toepassing van deze discipline door grote groepen mensen onze wereld veranderen. Dit kunnen wij voor elkaar krijgen zonder actieve bemoeienis van de overheid. Bovendien kost het praktisch niets.

Insteek van de zienswijze van Yograj zijn onder andere de yogische concepten Shreya en Preya die van grote invloed kunnen zijn op de kwaliteit van onze dagelijkse keuzes. Shreya is de richting van zelfrealisatie, de richting die leidt naar datgene wat goed is voor het allerhoogste Zelf. Preya is dat wat prettig voelt, maar niemand ten goede komt. Het is een tijdelijk genoegen. Al datgene wat plezierig, acceptabel of begerenswaardig is voor het ego, dat is preya. In ons dagelijkse leven worden we continu blootgesteld aan situaties waarbij we voor de keuze staan om voor shreya of preya te kiezen. Mensen die het yogische pad bewandelen, zullen eerder voor shreya kiezen.

Ook worden in het boek de Yoga Sutra’s besproken in relatie tot de vier Vedische levensdoelen: Dharma (ethish en moreel kompas), Arth (streven naar voldoende welvaart), Kama (bevredigen van zintuiglijke behoeften) en Moksha (hoogste realisatie, verlichting). Gekeken wordt hoe yoga ons leven beïnvloedt en hoe wij yoga-waarden effectief kunnen inzetten voor een betere wereld. Een wereld zonder armoede, waar mensen van verschillende achtergronden vreedzaam samenleven, waar harmonie bestaat tussen mens en natuur, lijkt zo ver van onze dagelijkse realiteit, maar is volgens de auteur eigenlijk binnen handbereik.

 

Elk hoofdstuk in het boek eindigt met enkele vragen die de lezer uitnodigt en aan het denken zet om het onderwerp van dat hoofdstuk op het eigen leven toe te passen.

Ben je nieuwsgierig geworden? Bestel het boek ‘Het Yogische Pad’ door een e-mail te sturen naar: yograj.premacharya@gmail.com of bel de auteur: 06-52505588. Het boek kost € 13,50 euro exclusief verzendkosten.